Op vrijdag 27 februari 2009 werd een verhaal over het ontslag van Jason Bruurs geplaatst.

Jason was rechercheur bij de politie Kennemerland. Het ontslag volgde toen hij weigerde te garanderen dat hij geen cannabis meer zou gebruiken in privétijd.
Jason heeft er behoefte aan om nu, zo'n anderhalf jaar later, te laten weten hoe het met hem gaat.
Mijn conclusie is dat je als cannabisgebruiker het risico loopt een tweederangsburger te worden. Gedogen (je strafrechtelijk niet vervolgen voor je gebruik) betekent dus niet, dat je als normaal burger kunt functioneren. Nu was het de politie dat een einde maakte aan de werkrelatie, maar ook defensie en andere (overheids)werkgevers doen dat.
Meestal om volkomen idiote redenen. Verhaaltjes en drogredenen die ze maar lang genoeg herhalen om er zelf in te gaan geloven. 
Hypocrisie bij politici en bestuurders bij overheid en bedrijven lijkt grenzeloos...
Hieronder het verhaal. Van Jason's eigen hand. 

 (Wil je met Jason Bruurs in contact komen? stuur mij een e-mail)

"Nadat mijn verhaal geplaatst werd op de site van lesscrime, heb ik veel reacties gehad omtrent mijn, min of meer, gedwongen ontslag bij de politie vanwege mijn marihuana gebruik. Ik wil beginnen met mijn dank te betuigen aan iedereen die mij een warm hart heeft toegedragen.
Het heeft me veel goed gedaan om te horen dat iedereen het belachelijk vind dat ik mijn recherche taak heb moeten laten vallen vanwege mijn softdrug gebruik. Vooral omdat het na 20 jaar gebruik, nooit van
invloed is geweest op de kwaliteit van mijn werk. Ik wil overigens opmerken dat helemaal niemand mij heeft aangegeven dat het terecht is dat ik mijn belangrijke maatschappelijke functie hierdoor verloren ben.

Ik wil toch nog even de belachelijkheid aangeven van het beleid bij de politie welke gestoeld is op de nog meer belachelijke verbodsbepaling in het strafrecht.
Er is heel veel geld besteed aan mijn opleiding en materiaal om mij in staat te stellen onze samenleving te beschermen tegen het kwaad.
Bij mijn sollicitatie zijn mij geen vragen gesteld over eventueel drugs- of drankgebruik. Ik rookte destijds ook al marihuana en ik zou eerlijk antwoord hebben gegeven. Zou de burger ook een hoop geld bespaard hebben.
Ook toen het verbod op gebruik in privé sfeer bij de politie tot stand kwam in 2006, is er niet openlijk gevraagd of er mogelijk gebruikers bij de politie aanwezig zouden zijn.
Lijkt wel alsof de politie toen al bang was dat zij personeel zou verliezen naar aanleiding van het nieuwe beleid.

Ik heb er voor kunnen zorgen dat ik in mijn 6 jaar actieve dienst bij de uniformdienst en recherche, onze samenleving heb beschermd door criminelen veroordeeld te krijgen tot gevangenisstraf. Ik kan niet begrijpen dat mijn softdrug gebruik, zonder enige invloed op mijn functioneren, een hoger belang heeft gekregen over het belangrijke werk wat ik deed.

Ik zou te chanteren of te beïnvloeden zijn door criminelen, doch mijn mededeling aan het hele korps dat ik marihuana rook was kennelijk niet genoeg om dit risico van de tafel te vegen.
Ik zou in coffeeshops in aanraking komen met criminelen. Kan ik die ook niet bij de Albert Heijn, of in een lokaal café tegen komen? Los van het feit dat ik bij de politie ook met genoeg criminelen in aanraking kwam.
Integriteit, eerlijkheid en betrouwbaarheid worden gevormd door waarden en normen voortvloeiend uit het socialisatie proces. Zij bepalen of je te beïnvloeden bent door criminelen. Ze zijn persoonsgebonden. Mij te bestempelen als een risico in deze, is een belediging naar mijn ouders en hun opvoedkundigheid.
 
Bij mijn sollicitatie procedure ben ik uitvoerig getest op mijn waarden en normen, integriteit, betrouwbaarheid, etc. waar zelfs psychologen aan te pas kwamen. Deze bevindingen zijn ook van geen enkele waarde geweest in de risico afweging van de AIVD. Ik en mijn omgeving constateren nog steeds dat de screening een deugdelijke was.

Dit is mij, en in feite ook de burgermaatschappij van Kennemerland, overkomen vanwege het idiote drugsbeleid van Nederland. Je mag een berg opklimmen en naar beneden vallen en dan was je moedig. Je mag elke dag frikadellen eten en sterven op je 50ste en dan was je dom. Je mag een auto besturen als je een rijbewijs hebt, crashen en dood gaan, dan was je mogelijk nalatig, maar als je een joint rookt zonder enige last te veroorzaken aan anderen, ja, dan ben je een "gedoogde" crimineel  Een regering die geen duidelijke norm stelt in onze Nederlandse samenleving, vanwege toepassing van het gedoogbeleid boven op strafbaarheid, is, los van onduidelijke normstelling, verantwoordelijk voor het verhogen van vraag en aanbod. Zij staan de coffeeshop toch toe en verlagen de drempel.
Om vervolgens het verbod te handhaven op handelingen die faciliteren aan de vraag die verhoogd wordt door het gedogen (denk ook aan miljoenen toeristen),
zou crimineel moeten zijn.
Wat moet een kind in Nederland nu denken over softdrugs. Mag het nou wel of mag het nou niet. Alles wat je in een winkel kan kopen zou toch niet verbonden moeten zijn aan zaken die keihard in het strafrecht omschreven worden. Hypocriet!! De regering laat onze samenleving en ook lokale overheid, hierdoor in onduidelijkheid.

In mijn eerder bericht stond dat ik werkeloos was geraakt. Ik kan nu gelukkig mede delen dat ik in ieder geval in de schoonmaak nog welkom ben.
Zo ben ik zonder verandering van mijn competenties, van een HBO niveau in een LBO beroep terecht gekomen. Het korps, de minister of de koningin hoeft mij maar te vragen en ik ga terug naar het onderzoeken van moord en doodslag, de georganiseerde misdaad, en al het andere ellende, doch zullen zij en het korps dan moeten accepteren dat ik in mijn vrije tijd een joint rook.

Al is de overtuigingskracht van een gebruiker met betrekking tot legalisatie niet sterk, hoop ik dat die van een ex- rechercheur nog wel enige waarde heeft. Geef iedereen duidelijkheid, geen dubbele norm stellen. Acceptabel of niet acceptabel maken.
Als voordeel van legalisatie wijs ik ook op de gunstige economische gevolgen zoals taxeren, vergunningstelsel, export en geen kosten meer aan opsporing, handhaving, vervolging en vernietiging.
Dank aan een ieder die zich hiervoor inzet en vooral aan Lesscrime voor het plaatsen van mijn verhaal, ondanks we mogelijk op bepaalde onderwerpen van mening verschillen".